MD 102 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 5 / 15

ที่มาอาราธนาให้ทรงปรินิพพานว่า “ดูก่อนมารผู้มีบาป ภิกษุผู้เป็นสาวกของเราจักเป็นผู้ฉลาด ได้รับแนะนำ แกล้วกล้า พหูสูต ทรงธรรม ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม เป็นผู้ปฏิบัติชอบ ประพฤติตามธรรม เรียนกับอาจารย์ของต

การฟังธรรมมีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตใจและการเข้าถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ผู้ฟังธรรมควรมีคุณสมบัติเพื่อให้การฟังเกิดประโยชน์สูงสุด เช่น ไม่ดูแคลนหัวข้อและผู้แสดงธรรม อย่ามีทัศนคติว่าเราไม่สามารถเข้าใจ

บทที่ 6 ศีล 5 ปกติของความเป็นมนุษย์ 1. ปาณาติปาตา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิฯ ตั้งใจงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ 2. อะทินนาทานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิฯ ตั้งใจงดเว้นจากการลักทรัพย์ 3. กาเมสุมิจฉาจา

บทที่ 6 ถามเกี่ยวกับศีล 5 ซึ่งเป็นหลักในการใช้ชีวิตอย่างปกติของมนุษย์ โดยมีการตั้งใจงดเว้นจากการทำบาปต่าง ๆ เช่น การฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติมิชอบ และการดื่มสุรา ศีลมีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตอย

23. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันแลบลิ้น การนำไปใช้ การนำไปใช้ 24. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า 25. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า การนําไปใช้ 26. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า การนำไปใช้ 27. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า

ในบทนี้มีการอธิบายถึงแนวทางการรับประทานอาหารของภิกษุที่ถูกต้อง เช่น ไม่ควรทำเสียงดังขณะรับประทาน และไม่ควรเลียหรือลบลิ้นขณะกินอาหาร เพื่อแสดงถึงความมีระเบียบและความเคารพต่ออาหาร รวมถึงข้อควรปฏิบัติในก

2. สุตมยปัญญา ปัญญาที่เกิดจากการศึกษาเล่าเรียน หรือได้ยินได้ฟังมาจากผู้อื่น 3. ภาวนามยปัญญา เป็นปัญญาที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม ปัญญาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารถนาให้พระภิกษุเข้าถึงคือปัญญาที่เกิดจากก

บทความนี้กล่าวถึงประเภทของปัญญาในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะปัญญาที่เกิดจากการศึกษา (สุตมยปัญญา) และจากการปฏิบัติธรรม (ภาวนามยปัญญา) ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงย้ำว่าปัญญาอันแท้จริงคือ อธิปัญญาที่มีความรู้คร

สัมพุทธเจ้าถึงสามัญญผลที่ละเอียดประณีตยิ่งขึ้นไป 5.3 พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประกาศพระพุทธคุณ ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะทรงแสดงสามัญญผลที่ละเอียดประณีตยิ่งขึ้นไปนั้น พระองค์ได้ รับสั่งกำชับให้พระเจ้าอ

บทความนี้พูดถึงการประกาศพระพุทธคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยมีพระเจ้าอชาตศัตรูเป็นผู้ฟัง โดยทรงอธิบายถึงสภาพของพระองค์ในฐานะพระอรหันต์และนำเสนอสัจธรรมอันงดงามที่พระองค์ได้เผยแพร่ให้กับมนุษย์และเทวดา ซึ

บทที่ 6 คุณธรรมที่ทำให้เป็นผู้บริสุทธิ์ ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะตรัสอธิบายถึงสามัญญผลเบื้องสูงยิ่งๆ ขึ้นไป พระพุทธองค์ทรง วางรากฐานความเข้าใจในเรื่องของการบวชให้กับพระเจ้าอชาตศัตรู ดังต่อไปนี้ 6.1

บทที่ 6 อธิบายถึงความสำคัญของแรงจูงใจในการบวชตามหลักพระพุทธศาสนา โดยปูพื้นฐานความเข้าใจเกี่ยวกับการบูชาเพื่อสิทธิ์ของความบริสุทธิ์จากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อธิบายถึงความแตกต่างระหว่างฆราวาสและผู้ประพฤติพ

6.2 ข้อปฏิบัติเบื้องต้นของพระภิกษุ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงแรงจูงใจ และเป้าหมายของการบวชจบลงแล้ว ได้ตรัสต่อไปอีกว่า “เมื่อบวชแล้วสำรวมระวังในพระปาฏิโมกข์ ถึงพร้อมด้วยมรรยาทและโคจร มีปรกติเห็นภั

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงแรงจูงใจในการบวชและข้อปฏิบัติต่าง ๆ ที่พระภิกษุต้องสำรวม เช่น สำรวมระวังในพระปาฏิโมกข์, มีอาชีพบริสุทธิ์, ถึงพร้อมด้วยศีล, การคุ้มครองทวารในอินทรีย์, การมีสติสัมปชัญญะ และการ

เนื้อหาบทที่ 7 สามัญญผลเบื้องกลาง 7.1 สามัญญผลเบื้องกลาง 7.2 ละนิวรณ์ได้ ใจย่อมเป็นสมาธิ 7.3 นิวรณ์ 7.3.1 กามฉันทะ 7.3.2 พยาบาท 7.3.3 ถีนมิทธะ 7.3.4 อุทธัจจกุกกุจจะ 7.3.5 วิจิกิจฉา 7.4 ความหมายของสมาธ

บทที่ 7 เหล่านี้กล่าวถึงสามัญญผลเบื้องกลาง โดยเริ่มต้นจากนิยามของสมาธิและลักษณะของใจ พูดถึงนิวรณ์เช่นกามฉันทะ, พยาบาท, ถีนมิทธะ และอื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีความหมายและประเภทของสมาธิ พร้อมด้วยการบรรยายเกี่

8.3 สามัญญผลลำดับที่ 2 เมื่อผู้เจริญภาวนาบรรลุวิปัสสนาญาณแล้ว ถ้ายังสามารถประคับประคองจิตให้เป็นสมาธิ แน่วแน่ ต่อไปอีก จิตย่อมบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ผ่องแผ้ว สุกสว่างยิ่งขึ้น ปราศจากกิเลสและอุปกิเลส จึงมีป

บทความนี้พูดถึงการบรรลุวิปัสสนาญาณและการประคับประคองจิตให้เป็นสมาธิ เพื่อให้จิตบริสุทธิ์และเกิดฤทธิ์ทางใจ หรือมโนมยิทธิ โดยอิงจากคำสอนของพระพุทธเจ้า ภิกษุที่มีจิตเป็นสมาธิและปราศจากกิเลสจะสามารถนำจิตไ

โลกวิทู อนุตฺตโร ปุริสทมุมสารถี สตฺถา เทวมนุสสานํ พุทโธ ภควา” ซึ่งเราท่องจนจำได้ขึ้นใจนั้นมี ความหมายว่าอย่างไรบ้าง 1) อธิบายพุทธคุณบทว่า อรห์ คำว่า อรห์ ก็คือ พระอรหันต์ หมายถึง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทร

บทความนี้อธิบายความหมายของบทพุทธคุณ "อรห์" ซึ่งแปลว่า "ไกลจากกิเลส" และ "ควร" โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นพระอรหันต์ที่ควรแก่การบูชาและยึดเป็นแบบอย่าง นอกจากนี้ยังอธิบายบทคำว่า "สมฺมาสมฺพุทฺโธ" ซึ่งห

สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ที่ 10 ใน 25 พุทธวงศ์ โดยสรุปคือ อุบาสก อุบาสิกาผู้เป็นเอตทัคคะด้านต่าง ๆ ในศาสนาของพระสมณโคดมสัมมา สัมพุทธเจ้านั้นจะได้รับพุทธพยากรณ์ครั้งแรกในสมัยพระปทุมุตรสัมมาสัมพุทธเจ้าเหม

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาชีวิตและบารมีของอุบาสก อุบาสิกาที่เป็นเอตทัคคะในศาสนาพุทธ รวมถึงการที่พวกเขาได้เรียนรู้และปฏิบัติตามหลักธรรมต่างๆ ในการสวนแสงสว่างทางจิตวิญญาณ โดยมีการเน้นที่การสร้างบารมีผ่านก

ก็ต้องทํามาหากินด้วยความขยันหมั่นเพียร ต้องไม่เกียจคร้าน เพราะคนเกียจคร้าน ย่อมไม่สามารถทำงาน ใดๆ ได้สำเร็จ นั่นคือ ไม่สามารถตั้งตัวให้เป็นหลักฐานมั่นคงได้ จึงไม่มีทางที่จะบรรลุเป้าหมายชีวิตแม้ เพียงร

การทำมาหากินด้วยความขยันหมั่นเพียรเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้ประสบความสำเร็จในชีวิตและอาชีพ โดยต้องลดความเกียจคร้าน และควรพัฒนาความรู้ให้ทันสมัยเพื่อให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงของโลก นอกจากนี้ การเลือกหุ้นส่

102 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร พั ฒ น า อ ง ค์ กร และเศรษฐกิจ

เรียกว่ายัชโญปวีต เท่ากับเป็นการประกาศและปฏิญาณตนว่าเป็นพรหมจารีที่จะต้องเชื่อฟัง ครูบาอาจารย์ ต้องมีความประพฤติเรียบร้อย ต้องเคารพต่ออาจารย์ทุกโอกาส และต้องเรียน อยู่ในสำนักของอาจารย์อย่างน้อย 12 ปี

อาศรม 4 เป็นลำดับขั้นแห่งวิถีชีวิตในศาสนาพราหมณ์ แบ่งออกเป็น ยัชโญปวีต, คฤหัสถ์, วนปรัสถ์, และ สันยาสี การดำเนินชีวิตเหล่านี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรลุโมกษะ โดยมีอิทธิพลต่อชีวิตสังคม มีข้อกำหนดเฉพาะสำหร

การเกิดขึ้นของนิกายตันตระดำรงอยู่นานถึง 3 สมัยด้วยกัน คือ สมัยแรกมีชื่อเรียกว่า มนตรยาน (Mantrayana) ซึ่งได้เริ่มต้นในพุทธศตวรรษที่ 8 แต่เพิ่งจะมีการเผยแพร่คำสอน อย่าง จริงจังหลังจากพุทธศตวรรษที่ 10 น

นิกายตันตระได้เริ่มต้นในพุทธศตวรรษที่ 8 โดยมีมนตรยานเป็นจุดเริ่มต้น และได้รับการเผยแพร่ในพุทธศตวรรษที่ 10 นิกายนี้มุ่งเน้นการสร้างเวทมนตร์เพื่อช่วยให้การแสวงหาพระโพธิญาณเป็นไปอย่างราบรื่น หลังจากนั้นใ

4.3.3 สาเหตุที่ทำให้พระพุทธศาสนาเสื่อมจากอินเดีย ทั้งที่พระพุทธศาสนาถือกำเนิดในประเทศอินเดีย แต่ต่อมาในขณะที่พระพุทธศาสนา แผ่ขยายและเจริญรุ่งเรืองไปในดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลก พระพุทธศาสนาในอินเดียเองกลับเ

พระพุทธศาสนาเกิดขึ้นในอินเดียและเคยเจริญรุ่งเรือง แต่เสื่อมลงเนื่องจากสาเหตุภายในที่เกี่ยวข้องกับบทบาทของพระภิกษุสงฆ์ที่รับผิดชอบในการเผยแผ่และปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะการลดจำนวนพระอรหันต์และการศึกษาเพียงด

จากจีนสู่เกาหลี และจากเกาหลีสู่ญี่ปุ่น เป็นต้น ส่วนประเทศทิเบตนั้นบางตำรากล่าวว่า ได้รับ พระพุทธศาสนาตั้งแต่สมัยพุทธกาล ซึ่งจะได้ขยายความในรายละเอียดดังต่อไปนี้ 1. ประเทศจีน สาธารณรัฐประชาชนจีน (Peopl

บทความนี้พูดถึงการแพร่กระจายของพระพุทธศาสนาในภูมิภาคเอเชีย โดยเริ่มจากการเข้ามาของพระพุทธศาสนาในประเทศจีนตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยพระจักรพรรดิฮั่นมิ่งได้ส่งขุนนางเพื่อเสาะหาพระภิกษุจากอินเดียเข้ามาเผยแผ่

หนาแน่นมากที่สุด รัฐควีนส์แลนด์ มีเมืองหลวงชื่อ บริสเบน (Brisbane) รัฐเซาท์ออสเตรเลีย เมืองหลวงชื่อ แอดิเลด (Adelaide) รัฐแทสเมเนีย เมืองหลวงชื่อ โฮบาร์ต (Hobart) รัฐเวสเทิร์น ออสเตรเลีย เมืองหลวงชื่อ

ประชากรประเทศออสเตรเลียมีประมาณ 20,555,300 คน โดยส่วนใหญ่เป็นคริสเตียน สำหรับผู้ที่นับถือศาสนาอื่น เช่น พุทธศาสนา, อิสลาม, ฮินดู และยิว ก็พบว่ามีการเจริญเติบโตอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะในบรรดาผู้นับถือพ

(2) อัพยาบาท ไม่คิดปองร้ายเบียดเบียนผู้อื่น (3) สัมมาทิฏฐิ คิดถูกเห็นถูก กุศลกรรมบถ 10 นี้ท่านเรียกว่า มนุษยธรรม หมายถึง ธรรมของมนุษย์” เป็นธรรม พื้นฐานประจำตัวที่มนุษย์ทั่วไปต้องมี หากคนใดไม่มีธรรมทั

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับมนุษยธรรมและกุศลกรรมบถ 10 ที่จำเป็นต่อการเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ โดยชี้ให้เห็นถึงบทบาทของการทำทาน การรักษาศีล และการภาวนาในการพัฒนาจิตใจให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งจะนำไปสู่การละเว้นจากกรร

9.8 การโต้วาทธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพุทธบริษัท การโต้วาทธรรมนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญและจำเป็นมาก ในกรณีที่มีการจาบจ้วงคำสอนใน พระพุทธศาสนาให้เสียหาย มีการกล่าวบิดเบือนไปจากความจริง การโต้วาทธรรมจะช่

การโต้วาทธรรมในพระพุทธศาสนามีความสำคัญเพื่อปกป้องคำสอนและป้องกันการบิดเบือนจากผู้อื่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ในมหาปรินิพพานสูตรถึง 2 ภารกิจหลัก คือ การฝึกพุทธบริษัทให้มีความรู้ความเห็นที่ถูกต้อง